Loslaten: soms lastig, wel bevrijdend

Als je een klein beetje thuis bent in het alternatieve circuit, heb je vast wel eens gelezen of gehoord ‘dat je het los moet laten’. In de praktijk blijkt dit niet altijd eenvoudig, gezien bijvoorbeeld deze vraag tijdens een 3e jaars lesdag in de Opleiding Sjamanistisch Genezer:

“Ik heb dankzij deze opleiding vele malen mogen ervaren dat loslaten enorm bevrijdend werkt; er ontstaat dan een enorme ruimte en opluchting – echt heerlijk! En eenmaal losgelaten, bestaat het hele vraagstuk niet eens meer. Ondanks die ervaring, blijkt het echter iedere keer weer lastig en zit ik er maar tegenaan te hikken. Waarom is dat?”

Stefan’s antwoord was: “Dat komt doordat je er nog mee identificeert.”

Over het algemeen hebben we het idee dat we ‘iemand’ zijn; een soort vaststaande persoonlijkheid, een ‘ik’. Het is echter maar de vraag of dat werkelijk zo is. Probeer bijvoorbeeld eens volledig te beschrijven wie jij bent. Wat zou je dan vertellen? Zie je dat er eigenlijk geen eind aan komt? Behalve je lichaam, denk je op een bepaalde manier, voel je op een bepaalde manier, heb je bepaalde wensen, overtuigingen, met in ieder van deze dimensies oneindig veel subtiliteiten. Bovendien varieert het al naar gelang de situatie, je humeur van die dag of iets wat is voorgevallen. Je kunt jezelf niet in woorden vatten, want je bent veel meer dan alle woorden die je eraan zou kunnen besteden. Je bent een oneindig wezen!

Tegelijkertijd zijn we geneigd ons te identificeren met bepaalde gedachten, gevoelens en wensen. Dit komt maar al te goed tot uitdrukking in ‘zo ben ik nu eenmaal’. Bovendien is in onze maatschappij alles erop gericht dit ik te versterken en je daarvan te doordringen; je moet je eigen mening hebben, je eigen opinie, je eigen gedachten, je eigen prestaties, je eigen…..ik.

Eigenlijk word je dus voortdurend gestimuleerd je te identificeren met je gedachten en gevoelens; ik ben die en die, belangrijk, dom, arm, rijk, intelligent, mislukkeling, knap, lelijk et cetera. Het zijn echter allemaal slechts gedachten en gevoelens en als ze al waar zijn, slechts een aspect van een veel grotere constellatie.

Door het betreden van veranderde staten van bewustzijn, ontdek je geleidelijk de relativiteit van dit ‘ik’. Je rekt de grenzen van wie je denkt te zijn een beetje op, laat iedere keer weer een klein stukje los en creërt zodoende groter innerlijke ruimte, vrijheid en harmonie.

Eén van de eigenschappen van leven is echter dat alles wil leven en zo ook die gedachten en gevoelens. Zelf al heb je een hekel aan je gedachten; ze zullen je in klinkklare taal vertellen dat ze nodig zijn, dat het niet anders kan, dat je zonder die gedachten niet meer ‘jezelf’ zou zijn. Ze praten je angst voor verandering aan, want weten dat als jij ze geen aandacht meer schenkt, ze niet langer zullen overleven. Dat maakt het lastig om ze los te laten. Door aandachttraining, meditatie en andere instrumenten krijgen ze echter langzaamaan een andere plek. In het sjamanisme wordt dit wel aangeduid als het ‘besluipen’ ervan; door je aandacht op iets anders te richten, ontstaat de ruimte en daarmee de mogelijkheid ‘los te laten’. En zoals de deelneemster aan het begin van dit artikel terecht opmerkte; dat werkt zeer bevrijdend!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.